Platonik ask üzerine mektup


Sana uzaktan bakiyorum. Sana bakmak inanilmaz mutlu ediyor beni. Sen gidince aklim da senin pesinden sürüklenip gidiyor, yüregim de.. Yaninda biri mi var, ona bir sey mi söylüyorsun, onunla gülüyor musun.. içim yaniyor. Ama senden sonra gördügüm o insan birden senden biri oluyor. Senin baktigin her yer artik güzel, senin konustugun her insan, özel oluyor.

Sen evine su yollardan gidiyorsun. Ardindan yürüyorum. Beni fark etmiyorsun. Önünden geçtigin evlere, gölgesinde yürüdügün agaçlara, her gün bindigin otobüse bakiyorum. Senin gözünle bakiyorum. Sen yokken de o yollardan defalarca geçiyorum. Senin kokun, senin havan, senin auran sinmis havaya.. Sanki seni soluyorum.

Aksamlari ne yaparsin acaba? Sofraya oturdugun zaman yaninda kimler var? Hangi yemegi severek yersin, neyi sevmezsin? Kitap okur musun? Hangi kitaplari seversin? Ne tür filmlerden hoslanirsin? Televizyon izler misin? Gece sokaga çikar misin? Arkadaslarinla en çok neye gülersin? En çok kim kizdirir seni..Hangi futbol takimini tutarsin?

Bilmeliyim. Senin hakkindaki bütün ayrintilari ögrenmeliyim. Çünkü ben de o filmlere gidecegim, ben de o dizileri izleyecegim, ben de o yemekleri sevecegim ya da nefret edecegim. Bilmeliyim. Bastan kuruyorum dünyami. Seninle yasamaya basliyorum.

Onca kalabaligin içinde, karmasik yasamin ortasinda eger sen varsan daha seni görmeden bir kus gibi çirpinmaya basliyor yüregim. Bir isik çarpiyor yüzüme, bir sicaklik yürüyor gögsümde. Anliyorum ki sen varsin. Sen ordasin. Sen gelmissin. Bakmadan, basimi çevirip seni görmeden varliginin farkindayim.

Ey uzak uzak baktigim.. göz göze gelmeden, saçini oksamadan, degil bir rüyayi bir cümleyi paylasmadan sevdigim sevgilim. Bir ask filiz verdi, fidan verdi, kök saldi içimde. Onu sana göstermek için ömrümü veririm.